Bilemezsin..nasıl özledik seni
O turuncu koltuk..ve o eski lamba
Koridordaki mavi çiçekler..ve o yalnız tablo
Tahtaları gıcırdayan bu salon ve yemek yaptığımız..
Buğusunda camından yaşlar süzülen o mutfak.. hani
Suya bakan.. suya susuz bakan…
Küreğinde adın yazılı o kayığın
Üstüne konan martı kadar fütursuz.. ve umarsız balığına dalan..
Dolabında saklı yasemin kokularında giysilerin
Adın kadar masum adın kadar sana ait..dokunamadığım..
Arabamın sağındaki koltuğun
Koynumun solundaki ağrım..
Burnumun ucundaki kokun..
Hayatımı bir devir gibi ikiye bölen senden öncem..ve sonram..
Seni yoksun diye değil..varken olmadığın için özleyen bu buruşuk ömrüm..
Ütüsü bozulmuş bir pantalon gibi çift çizgi..
Ve asla atamadığım yırtık..solmuş kumaşına
Geleceksin diye yamaladığım..bu büyük aşkım…
Hepimiz..biz..
Seni çok özledik..

Demet DEMİRKAYA

2 Yorum. Yeni Yorum

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Fill out this field
Fill out this field
Lütfen geçerli bir e-posta adresi girin.
You need to agree with the terms to proceed

Menü