Parantez ‘içimde’
Ünlemli bir cümleydin sen
Konuşmuyordum adını
..duymuyordum ödediğin faturaları
Umursamıyor muydum ..yoksa
Umursan istemiyor muydum bilmiyorum
Ama yine biri açtı kapağını kavanozunun!
Sorular sorup kendi cevaplayan cenahtan
Turşucu meraktan
Biri açtı romanımın ortasından bir sayfayı
Başını kaçırmış belli filmimin
Sonundan tuttu ucundan tutar gibi
Düşürmeden elinden kayıp
Kavanozu koydu önüme
..yelelerini savurarak içimde dolanan atlarımın
Birine kement atıp
İtaatsız ama ehli
Hırçın ama sakin
Bırakıyorum.. konuşsun
Mütecanis mütecessis dergahtan
Gelip de ömrüme uğramış
sapa güzergahtan
Yüklüyor sırtıma
Şartlı ama şurtsuz  ‘birleşik’ cümleler
Birden fazla yargı taşıyan cümleler
Ne diyeceğimi şaşırmamı isteyen
Kılavuz cümleler
Sırtımdan atıyor her birini
Saha kalkmış hırçın atım
Yeni cümleler teker teker düşüyor yerlere
Eski romanın orta sayfasından
Hikayeyi değiştiririm uman güruhtan
Kahramanlarına en çok tepkili cenahtan
Taşa yazılmış suya değil bir aşktan
Meal çıkarmaya çalışan nice korkaktan
Uzağa koşturuyorum yine asi atımı
Şahlanarak dörtnala
İçimdeki binlerce at peşim sıra
Kendimden değil senden de
Ama ‘hepsinden’
Meşgule atılmış ömrünü
Sessize alınmış gönlünü
Hatırlatılmış bütün dünü
Hapsedildiğin cam zindanda ve
Tozun toprağın arasında bırakarak
Çok sevdiğim denize koşuyoruz
Suyun berrağını
Pür(ü)beyazını bulutun
Göğe çizili resmini
Yansıyan mavisini aşkın
‘İçimde’ yeniden bulmaya koşuyoruz
Demet Demirkaya

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.

Fill out this field
Fill out this field
Lütfen geçerli bir e-posta adresi girin.
You need to agree with the terms to proceed

Menü